خدای من ، مهربان من ،ای خدای لحظات آمده و نیامده ام…از من مگیر که در اوج گناه، دلخوش به ((هوالمحبوب ))گفتنم.رحم کن به من در این میانه دلتنگی .دلتنگی نازنینم که نیست و دلتنگی نگار که هست.خداوندا بگذار در امواج نشانه هایت بمانم.چه تنگ و فراخ چه غریب و نزار . بگذار بمانم.ای خدای ماندن ما . ای خدای نبودن ما.ای صاحب(((حول حالنا)). ای خدای ما.
((ای خدا، دلهای خاشعان و خدا ترسان در تو واله و حیران است و راههای مشتاقانت به جانب تو باز و نشانه های آنان که قاصد کوی تو اند نشانهایی روشن است و قلوب عارفان از شهود و جلالت هراسان و صدای دعا ی بندگان اهل دعا به درگاه تو بلند و درهای اجابت دعا به روی آنها باز و دعای اهل مناجات مستجاب و توبه آنان که به درگاه تو باز می گردند پذیرفته است و چشم گریان آنان که از خوف تو گریانند مورد لطف و رحمت است و فریاد رسی تو بر آنان که به درگاهت فریاد و داد خواهی می کنند مهیا است و یاریت بر آنان که از تو یاری می طلبند مبذول است و وعده هایت برای بندگان منجز و محقق است و لغزش آنان که به درگاهت عذر خواه آیند بخشیده خواهد شد......
